Yazın gelmesi mi, yoksa her şeyin aynı döngüde devam etmesi mi, insanların tatil modunda olması mıdır? Bilinmez okuma oranı çok düşük seyreden bir dönem oluyor, yaz ayları.
Aslında yazacak çok şey varken, yazmanın bir çözüme ulaşamadığını görmek üzücü oluyor yazana.
Konumuza dönecek olursak başlıktan anladığınız gibi Tokat’ta da diğer memleketler gibi eleştiriye açık olmayan bir görüş hakim, evet bizler eleştiriye açık değiliz.
Birileri bizi eleştiriyorsa eleştireni topla tüfekle öldüre biliriz ama daha kolay olan acaba neden bu şekilde eleştiriyoruz, neden ben bu sözler maruz kalıyorum? Diye düşünmek aklımıza gelmiyor, yoksa işimize mi gelmiyor demek gerek daha doğru bilemedim.
Birileri hakkında doğru bildiğim bir konu yazdığımda ya da yorum getirdiğimde oturduğun yerden yazıyorsun diyecek kadar ileri gidenleri bile görmüş biri olarak bunu söyleyenlerin emeğe saygısızlığı görmemek körlük olur.
Lakin iyi şeyler yaparken, farkında ve ya farkında olmadan insanları üzüyor insanları deşifre ediyor, o insanları incitiyor olabileceklerini düşünmeyen bir kitle ile karşı karşıya olduğumuzda kesin.
Yardımlar yapıp buna tören düzenlemek gibi, kurumların devletin görevi olan yardımları lütufmuş izlenimi vermek, belediyelerin yapması gereken hizmete teşekkür etmek, ekmek dağıtılan yerlerde fotolar vermek, kapı kapı gidilen mağdur insanları deşifre etmek gibi. Sırf kendileri birkaç beğeni alacaklar diye çocukları kullanarak onların ruh hallerini düşünmeden fotoğraflar çekmek, sözde kadın haklarına sahip oluyormuş gibi ama kadınları her yerde yok saymak gibi, tabi bu gibiler daha da, çoğalabilir.
İşte bizler bunları yazdığımız eleştirdiğimiz için üzerimize topla tüfekle gelen bir kitlenin içinde yazmaya çalışan bir avuç insanız.
Oturduğunuz yerden yazıyorsunuz diyerek bizleri ezmeleri, emeğimizi boş görmeleri aslında yukarda yazdıklarımı yapan insanlar için çokta zor değil.
Bizler oturduğumuz yerden yazmıyoruz, emek harcıyoruz, var olmaya çalışıyoruz, gün içinde geçimimizi sağlayacağımız işlerde çalışıp, ailemize zaman ayırıyor, bazılarının gün boyu yaptığı birçok şeyi koşturarak yapıyor, başkalarının dinlenme için ayırdıkları zamanları okuyarak araştırarak bir yerlere giderek sorarak yargılayarak geçiriyoruz.
Yani emek harcıyoruz.
Hem de kendimizden zaman çalarak yapıyoruz, buda bizleri mutlu ediyor, bir yerlerde doğruluğunda olduğunu insanlara gösteriyoruz.
Yazdıklarımız için bizleri suçlar gibi yargılayanlara, aklımızla doğrularla kafa tutuyoruz.
Birilerine ışık oluyoruz, kendilerini orada burada paylaşarak törenlerde plaketler alarak büyük işler yapanlara diyoruz ki: ‘Yapay bir Dünyanın içindesiniz!’
Bende birçok yardım kurumlarında çalışan biri olarak söylüyorum bu tür şeyleri yapmak hepimizin insani görevi bizleri bu tür şeyler insan yapar. Çok önemli bir şey insan olabilmek zordur da…
Bu tür güzel eylemleri insanlara aşılamak gerekli ama bunu yaparken kimseleri kırmamaya incitmemeye de dikkat etmeliyiz, yoksa yaptığımız bir yardım insanda büyük yaralar bırakır bunu unutmayın.
İnsanın insana yaptığını ya da herhangi bir canlıya yaptığı iyiliği başkalarının görmesine gerek yok, Hak bilir ve görür oda en büyük mertebedir diyerek son bir şey demek istiyorum.
Yazmak kelimeleri cümlelere dökmek bunu yaparken de ışık olabilmek adaletli yazabilmek hiç kolay değildir.
Bunu bilerek konuşun, insanların arkasından konuşarak öyle oradan buradan engellemekle, sanal ortamlarda tafralarla bizlerin yazmasını küçümseyemezsiniz.
Bizlerde sizlerin verdiği emeği küçümsemiyoruz Allah razı olsun biz sadece insanları deşifre etmenizden, bazı olayları şova çevirmenizden rahatsızız buda insani bir rahatsızlık ve insan olmak, olabilmek çok önemlidir…
Adaletli ve insanca kalın.
Ayten Turan 26/07/02021