Ortadoğu’da Yapacak Daha Çok İşimiz Var
Türkiye kendisine yapılan silah ambargolarının ardından silah sanayine verilen önemi arttırdı ve denge politikası yürüterek farklı pazarlardan yaptığı alışverişlerle savunma alanında sınıf atladı. ABD’den istediğimiz Patriot hava savunma sistemini alamadık. Onun yerine Rusya’dan S-400 hava savunma sistemlerini aldık. İsrail’den Heron istedik, alamadık. Onun yerine kendi şirketlerimiz dünya standartlarının üzerinde Bayraktar TB-2’leri üretti. Bu insansız hava araçları kısa sürede büyük zaferler kazanmamızı sağladı. Yine yerli helikopterimiz T129 Atak, yerli füzelerimiz Bora- Kasırga, yerli tankımız Fırat M60T, yerli hava savunma sistemimiz Hisar vb. silahlar bu ambargoların ardından ürettiğimiz diğer silahlardan bazıları.
Savunma sanayimizin gelişmesi, sınır ötesi operasyonları da beraber getirdi. Suriye’de, Libya’da ve bazı ülkelerde söz sahibi olduk.
Tabi bu operasyonlar gerçekleşirken yurttan sesler korosu yine tek bir ağızdan ‘’ ne işimiz var Orta Doğu’da?’’ şarkısını söylemeye başladı. Bakalım Orta Doğu’da ne işimiz varmış.
Konuya girmeden önce size Rus Çarı I. Petro’dan (Deli Petro) bahsetmek istiyorum. Çar Petro henüz tahta geçmeden önce Avrupa’nın gelişimini takip etmek için Hollanda’ya gidip bizzat gözlemler yapmıştır. Yine İngiltere’ye gidip yıllarca tersanede çalışmış ve gemi yapımını öğrenmiştir. Bu süre zarfında şehirlerin gelişimini, askeri alandaki gelişmeleri, yönetim alanındaki gelişmeleri ve sanayi alanındaki gelişmeleri yakından takip etmiştir.
Petro tahta geçtikten sonra ilk olarak Rusya’nın denize kıyısı olan tek bölgesinde Hollanda mimarisine uygun bir şehir inşa etmiştir (St. Petersburg). Ardından burada bir tersane kurmuş, ‘’Denizlere hakim olan dünyaya hakim olur.’’ diyerek o zamanın en büyük donanmasını kurmuştur ve sıcak denizlere inme politikasını ( Warm Seas) yürütmeye başlamıştır.
Peki neresidir sıcak denizler? Ruslar neden buraya yüzyıllardır inmeye çalışıyorlar? Tabi ki sıcak denizlerde toprak sahibi olup turizm sektöründe önemli adımlar atmak için değil. Asıl amaçları tarih boyunca sıcak çatışmaların yaşandığı Orta Doğu’da söz sahibi olabilmekti. Çünkü bu savaşlarda söz sahibi olan, dünyada söz sahibi oluyor.
Bakın bugün Suriye’de kimler var. ABD, Rusya ve Türkiye. Fransa da söz sahibi olmak için kendini göstermeye çalışıyor ama şimdiye kadar başarılı olamadılar. Peki bu kadar ülke gerçekten Suriye’ye barış getirmek için mi mücadele ediyorlar? Bu sorunun cevabı Türkiye için kısmen ama diğer ülkeler için değil. Peki ne işleri var bu adamların kilometrelerce uzaktaki bir ülkede?
Suriye bugün tabiri caizse bir er meydanı haline geldi. Ülkeler bu meydanda operasyonlar düzenleyerek boy gösterisi yapıyor ve diğer ülkeler üzerinde askeri yönden bir üstünlük kurma çabası gösteriyorlar. Böylece dünyada söz sahibi olabilecekler.
Rusya asırlardır bu amacı güdüyor. ABD 300 yıldır burada ipleri eline almanın peşinde. Fransa Libya’da söz sahibi olmaya çalışıyor keza Suriye’de de. İngiltere burada. Dünyanın en güçlü ülkeleri burada.
Biz de buradayız. Gelişen savunma sanayimizle ve askeri başarılarımızla bu bölgenin en güçlü ülkesi olduğumuzu dünyaya kanıtlamak için buradayız. Bileğimize takılmak istenen prangaların bu bileğe dar geldiğini, bizi zincirleyemeyeceklerini dünyaya kanıtlamak için buradayız. Sınırlarımızın tehdit edilmesinin konuşulmasının bile bunu düşünenlere ne büyük hezimet yaşatacağını göstermek için buradayız. Egemenliğimize, istiklal ve istikbalimize, bayrağımıza ve özgürlüğümüze el uzatmak isteyenlere neler yapabileceğimizi göstermek için buradayız.
Kısacası değerli okur ‘’Orta Doğu’da çok işimiz var.’’ Burada olmak zorundayız.
Hiçbir zafere çiçekli yollardan gidilmez!
Saygılarımla…
Mehmet Emin Güreldi 02/04/2021