AYASOFYA’NIN SİMİTÇİSİ DEĞİŞMEDİKÇE…

AYASOFYA’NIN SİMİTÇİSİ DEĞİŞMEDİKÇE…

Ne mutlu bize ki Ayasofya Camisi ibadete açılıyor. Fakat:

Kırklı yaşlarda bir Türk evladını düşünün.

İlk ve ortaokulu Türk okullarında okumuş ve Türk milletine hizmet içi hayatının her anında bu millete hizmeti ibadet bilmiş. Onun yaşında olanlardan bir kısım vatandaşımızda öğrenimini Amerikan Kolejlerde veya yabancı misyonların emrinde olan bazı cemaat okullarında okumuş.

  Bu arada gazetelerde manşetler: bir taraf açarız Ayasofya’yı derken diğeri açılamaz!  

Tabi bu işin bir de lise dönemi var. Liseye geçince ülkede en çok değişen ama bir türlü hiçbir şeyi değiştiremeyen; ‘Sistem’ değişmiş bizim Türk genci kitabı bile olmayan kredili sistemde okumaya çalışırken onun akranları olan ‘Seçilmişler’ veya ‘Seçilmişlerin’ çocukları malum cemaatlerin- vakıf veya yabancı okulların sınıflarında kendilerine verilen son sistem yöntemlerle eğitimlerini tamamlayıp yüksekokullara geçiş yapmışlar. Eh tabi ki bizim Türk genci girdiği sınavlarda kendine göre başarı sağlasa bile onların beş sıfır önde başladığı maçı eşit şartlarda bitirme şansı yok!

Ama olsun. Bizim ki yılmamış devam etmiş.

Azimle zor şartlar ve kutuplaşmalar arasında bir okul bitirmiş. Okulda namaz kılsa irticacı, sigara içse eroinman kafir, saç uzatsa hippi, bıyık bıraksa hanzo, demişler ama bizim ki hiçbirine kulak asmadan okulu bitirmiş. Fakat diğer ‘Seçilmişler’ tüm bu dışlamaların dışında kalarak ve her türlü hümanist düşünceli öğreticilerin arasında kafasını başka işlere yormadan okulunu bitirince mezun olur olmaz talip olduğu her iş başvuruları geri çevrilmemiş.

Bu arada gazetelerde manşetler devam eder: Ayasofya’yı açacağız…

Bizim ki bakmış ki olacak gibi değil bir okul daha bitirmiş… bir tane daha derken yaşı olmuş otuz! İş mi? İş okuyana değil fırsatçıya, cemaatçiye, vakıfçıya ya da ilçe başkanlarına takla atanlara…

Ana baba evladım evlen derken bir de hanım hanımcık bir Türk kızıyla evlendirilince ve yarın bir gün devlete-millete asker lazım olur mucibince birkaç tane de çocuk yapınca…

Sorumluluk artınca sadece iş aramakla karın doymuyor tabi. Bakmış ki işe girmek için değiştirilen ve yeni getirilen yeni bir; ‘Sistem’ olan dört harfli KPSS diye bir şey var. Bizim ki hemen başlamış ona çalışmaya. Ve başarmış almış hepsinden en az doksan! İlk başvurusuna giderken yanında gidenlere sormuş bakmış hepsinin puanı ondan noksan! Gülümseyerek girdiği MÜLAKATTAN alınca onlardan noksan!…

Böyle bir ilk elemeyi mahkemeye vermiş. Vermiş vermesine de heyetin itibarını zedelemekten… diye biten hükümde neredeyse atsınlar vatandaşlıktan! Demiş bir daha tövbe mi tövbe.

Evde çocuklar ekmek bekleyince, hanımın bileziklerini bozdurup açmış bir şirket. Açılmış ilk ihale bizimkinin tüm evraklar tam hem de tas tamam. Dosyalara koltuğunun altında girmişler kapalı zarf usulü ihaleye. “Makul teklifi verdim bu iş kesin bende…” diye söylenirken makulü değil avantayı veren almış ihaleyi… bir iki daha böyle iş kovalayınca bakmış ki yine olmuyor. Açılan şirket altından kalkılamayacak yüklerle kalmış ortada…

Gazetelerde ülke gündemi malum: Ayasofya mutlaka açılmalıdır…

Ama aç kalmamalı üstelik çocuklar doymalı. Bizim ki başlamış küçük çaplı ticarete gitmiş İstanbul’a… almış ürünleri vurmuş sırtına poşetleri iki poşet omzundan öne ve arkaya bağlı birer büyük poşette iki alinde Ağustos’un sıcağında girmiş Kapalıçarşı’nın üst kapısından çıkacak alt tarafa. Ama kolay mı öyle hem bu topraklarda Türk olacaksın hem de Kapalıçarşı’da o kadar turist varken sırtında poşetle gireceksin. Hemen çevirmiş güvenlikler. Önce üzeri sonra poşetler aranmış sorgu sual derken biri anlayışlı çıkmış koyuvermiş bunun yakasını… almış bizim ki poşetleri omzuna tam Kapalıçarşı’nın ortasına gelince bir Japon turist bunun koluna girmiş diğeri karşısına geçip gülümsemesini isteyerek şaklatmış flaşı!

Al sana hatıra Türk topraklarında Türklerin hamallık maceraları…

O ticareti bile algısı vergisiyle baş edemeyip trilyonları devlete borçlananların borçları affedilip buna bin türlü engel çıkartılınca bizim ki o işi de bırakıp küçük çaplı bir işe girmiş:

 Ayasofya’nın önünde simit satmak!

Müşterileri, memleketinde işçi olan turistler, yabancı veya cemaatlerin okullarına okuyan akranları, malum iş adamları, büyük koltukları zapteden küçük adamlar…

Simit alanların birinin elindeki gazetede kocaman bir başlık:

AYASOFYA BUGÜN İBADETE AÇILIYOR!

Beyler, tabi ki Ayasofya’yı ibadete açmak elzemdir. Bunu sizin kadar bizde biliyoruz. Ama Türk evladını rahat ettirmedikçe, yedi dolarla bir lira alamadıkça, ürettiğimiz uçaklarımız dünyanın her noktasında dolanmadıkça, askerimizin ayak sesini duyan her zalim titremedikçe, çocuklarımız yurdun en ücra köşesiyle en merkezi yerinde eşit eğitimi almadıkça, ihaleye fesat karıştıranın malvarlığına el koymadıkça, mahkemeye giden hakkını almadıkça, adalet gecikmeden gelmedikçe, asıl olan millet vekili kadar rahat etmedikçe, ecnebi kadar kendi yurdumuzda rahat yaşamadıkça ve

Ayasofya’nın önünde simit satanı değiştirmeye niyet edin.

Tam bağımsızlık yolunda atılan her adım milletimize kutlu olsun.

Fatih KAPLAN 23/07/2020