Kadir Demir Yazdı: Bir Zamanlar Erbaa’da Yaşamak

Bir zamanlar Erbaa’ da yaşamak Mustafa Bey konağının duvarına sırtını yaslanıp, Belediye parkına, dört yola doğru etrafı süzmekti. Ankara Kızılay’da, İzmir Konak’ta buluşmak ne ise Mustafa Bey konağı önünde muhabbetle kucaklaşmak köylüsünü asker ve mektep arkadaşını beklemek oydu Erbaalı için, “Mustaaa Beeen çenede buluşalım’’ denilirdi. Erbaa’ da yaşamak Kelkit çayında balık tutup, çimmek, imbat deresinde kilim tokaçlamak, eğilip gözelerden su içmek, Horoz Tepesinden Canik dağlarını seyreylemek, Üç tepeden oksijen teneffüs etmek, İmbat un pavlikesinin arka yamaçlarında menekşe toplamaktı bir zamanlar. Elinde dondurma külahıyla gül kokulu parkta salıncak sırası beklemek çöngülübaş dediğimiz tahterevalliye binmekti Erbaa’da yaşamak. Çamlıkta çimenlere uzanarak isli demliklerle çay yudumlamak, söğüt ağacının dallarından yapılan düdüğe üflemek, ip atlamak, balon uçurmak, sayı ile erik satın almak, İftar vakti duyulan top sesiyle cam çerçevenin titremesi, kulakların çınlamasıydı Erbaa’ da yaşamak.

Erbaa’ da yaşamak; omzunda heybe, elinde sepet, sırtında çuvalla çarşıya pazara gitmek, çuval çuval bostanlarla yaylı at arabalarına binmekti. Ciple gelin gitmek, paytonla sünnet olmak, kağnıyla tütün, at arabasıyla odun taşımaktı Erbaa’ da yaşamak  Pazar sabahları hamamdan sağdıçların elindeki çiçeklerle damat gezdirmek, sazlı sözlü eğlenmek, uzun sepetlerle fırın önlerinde sıcak pide sırası beklemekti Erbaa’ da yaşamak.

“Simit alan taze gevrek simit var!” diye avazı çıktığı kadar bağıran simitçiden simit, “Boyalim parlasin parlamazsa paran geri!” diyen boyacılara ayakkabı boyatmak, Çarşı merkezinde bulunan kavlağan ağacına asılı film afişlerine bakıp, “Aytt aytt” diye sinemada nara atıp, elinde megafonuyla mahalle mahalle gezen tahta bacaklı cambaz Boncuk’u tel üzerinde yürürken heyecanla izlemekti Erbaa’ da yaşamak.

Boynu bükük halde bir köşede; “Sen mi akıllı ben mi akıllı?” diyen Rahmetli Zeynep Hanım’ı, park pastane kahvehanelerde otururken masa örtüsü, kül tablası düzelten Rahmetli Tonu’lu Mustafa’dan hep aynı nakaratla söylediği; “Seni çekemeyenler var…” sözünü duymaktı Erbaa’ da yaşamak. Stadyumda elinde sağlık çantasıyla sahaya koşan Rahmetli( Merthan) Kolombo’ nun heyecanına ortak olmak,  Erbaa Gençlikspor’ da forma giyen efsane kaleci Mükrem ‘in kurtarışlarını izlemekti Erbaa’ da yaşamak.

Erbaa’da kadın olmak lüküslerle gece yarılarından gün doğumuna kadar manilerle tütün kırmak, bakır kaplarla pınarlardan su taşımak, inek, keçi sağmak, kazanlar kurup esvap yıkamak, kışın demet yapmak, sırtında çocuk, kucağında bebek, omuzlarında kimi zaman fırına hamur teknesi kimi zaman yoğurt bakırları taşımaktı. Erbaa’ da çocuk olmak sokaklarda maymun çevirmek, enek oynamak, yoldan geçen sünnetçiye sünnet olmak, arabalara asılmak, tütün taşıyan tezek kokulu kağnıların binmekti. Erbaa’ da yaşamak bronşlara kadar tuğla tozu yutmak, dillerde tütün zifiri tatmaktı. Kaldırımlara serilen kilimlerden avuç avuç hedik yemek, el birliğiyle soku dövmekti Erbaa’ da yaşamak. Milli Bayramlarda ateş çemberinden atlamak, dolup taşan caddelerden geçen bando takımlarıyla coşmaktı Erbaa’da yaşamak. Dini bayramlarda terli ellerle sıkıca tutulan naylon dolusu şeker, kınalı ellerden çerez almaktı Erbaa’ da yaşamak. “Tütün satımına gadar para ilazım”, “Uğurlar olsun”, “Yakına buyur. komşuluğunu yaşamak, “Ağır otur batman gel.” öğütünü işitmekti Erbaa’da yaşamak.

Velhasıl Güzel di, Güzel ve Yeşil Erbaa’da bir zamanlar yaşamak.

Abdulkadir Demir 05/12/2021