Ayten Turan Yazdı: Memleketimin Gerçeğini Gördüm

MEMLEKETİMİN GERÇEĞİNİ GÖRDÜM

Birçok insan kendi memleketinin kusursuz olduğunu düşünür, sanki her yerde olan kötülükler, haksızlıklar kendi memleketinde olmaz gibi gelir.

İşte o insanlardan biride bendim, çok eskiden kendi memleketimde ki insanların Dünya’nın en iyi insanları olduğunu düşünürdüm.

Tokatlıların hep birbirini sevdiğini, birbirlerine hiç kötülük düşünmeyeceklerini sanırdım, aslında her memlekette olduğu gibi benim memleketimde de ne kötü insanlar varmış, bunu anladığımda canımın nasıl yandığını gördüm.

Tokat’ı hem sevdim ama mesleğim dolayısıyla son 6 yıldır hariç içlerinde çok bulunamadım, zamanım buna yetmedi ama son 6 Yıldır yazma serüveni ile birlikte Tokat camiasının içine girdiğimde, benim yanımda olanları, bana destek olanların yanında acımasızlıkları da gördüm.

Hani başta dedim ya, Tokatlılar bana göre ak süt gibiydi ama birbirlerinin sütüne sinek attıklarını gördüğümde gerçeğin benim düşündüğüm olmadığını gördüm, üzüldüm ama bu bir gerçekti polyanacılığı  bırakıp gerçeği görmem gerekti gördüm.

Dostlukları aslında menfaate bağlı olduğunu gördüm ( İstisnalar hariç )

Varlığın yokluğun aslında önemsiz olduğunu sadece rantın ve egonun tavan yaptığını gördüm.

Cenaze ve düğün şöyle dursun, bir araya gelmelerin mevkilerle alakası olduğunu gördüm.

İnsanların kendi menfaatleri dolayısıyla, dün yerden yere vurmasını unutup o insanları baş tacı yaptıklarını gördüm.

Siyasetin aslında çirkinlik olduğunu, ve sadece siyasette olmak için insanların birbirini harcadığını gördüm.

Doğru söylendiği zaman kırk köyden değil ama Tokatta yok edilmek olduğunu gördüm.

Dost elini uzattıklarımızın, diğer ellerinde hançer taşıdıklarını gördüm.

Birileri Tokat için çalışırken, çalışmayanların lider olduğunu gördüm.

Kendi iyilikleri için en yakın dostlarını sattıklarını, nefret ettikleriyle yan yana yürüdüklerini gördüm.

Bazı insanların nasıl karaktersizleşebileceğini, kendi karakterlerini yok saydıkları zaman gördüm.

Sevginin bir anda nasıl kolay harcanabileceğini gördüm.

Gözümde büyüttüklerim gün olup, nasıl küçüldüklerini üzülerek gördüm.

Emek hırsızlığının nasıl yapıldığını, yapılan iyiliklerin nasıl unutulduğunu gördüm.

Aslında hep olan ama benim kimselere konduramadıklarımızı gördüm.

Bir üstadın dediği gibi bilinmezlerin aslında mutluluk olduğunu bilmelerin insanı üzdüğünü gördüm.

Bu yazımda, hepimizin bildiği şeyleri yazmak istedim gönlüm isterdi ki, bu gördüklerimin açılımını yaparak yazayım ama öyle yazsam bazıları kendilerinin çok önemsendiğini düşünebilirdi.

Aslın da, benim önemsediğim genel bir insanlıktı.

Rabbim herkese verdiği bu yetiyi insanların zaman içinde isteyerek, ya da hayatın getirdikleri dolayısıyla kaybetmelerinin ne acı olduğunu yazmak istedim.

Bizim bize ihtiyacımız var diyerek zamanın ne getireceğini unutmamamız gerektiğini, bugün ittiğiniz ve yok saydıklarınızın zamanı geldiğinde karşısında el pençe durabileceğini unutmamamız gerektiğini hatırlatmak istedim.

Unutmayın..

Kurt kışı atlatır da, o kışın ayazını unutmaz.

Sevgiyle insanca kalın.

Ayten Turan       26/08/2020