CAMİ ÇOCUKLARININ ELİ NEDEN ÖPÜLÜR?

CAMİ ÇOCUKLARININ ELİ NEDEN ÖPÜLÜR?
Bugün sizlere yaşanmış bir hayat hikâyesinden bahsetmek istiyorum. Bu olayı yaşayan insanın bizzat anlatımıyla aktarılmaktadır. Ve bu olay en az 40 yıl önce yaşanmıştır.
“ Ben daha yeni yetişmeye başlayan hatta yeni yeni cami nedir? Mescit nedir? Diye ayrım yapamayacak bir yaştayken beni bir dergâha götürdüler. Abdest alıp namaz kıldıktan sonra da bizi mihrabın önünde hizaya geçirdiler. Tabi bizler küçüğüz ne derseler onu yapıyoruz. Bizler yine tüm ciddiyetimizle ayakta beklerken karşı taraftan birkaç adam bizlere yaklaşmaya başladı. Bize yaklaştıktan sonra da koca koca sakallı kelli fesli olduklarını gördüğüm adamlar ki, her hallerinden ‘derviş veya hoca’ diyebileceğim adamlar, bizim ellerimize sarılmaya ve öpmeye başladılar. Ben sıranın sonlarında olduğum için el öpenlerle öpülenlere bakmaya başladım. Bizler ufacık çocuğuz ve onlarsa yaşını başını almış koca koca adamlar.
En nihayetinde sıra bana geldi ve en öndeki kocaman adam elimi öpmek için uzanınca ben elimi geri çektim. Bu nurani yüzlü adam gülümsedi ve elimi öpmek için istediğinde ben tepki verdim. Dedim ki; ‘amca kusura bakma bize böyle öğretilmedi. Sizler bizden çok ama çok büyüksünüz ve bizim sizin elinizi öpmemiz lazım. Biz böyle öğrendik.’ Deyip eline sarıldım ama o büyük bir hürmetle elini geri çekti ve hemen önümde diz çöküp anlatmaya başladı.
‘bak evladım belki sen haklı olabilirsin. Evet ben senden büyüğüm. Fakat ben bu kapıyı bulana kadar pise, kire, lanete ve çamura bulaştım. Bulaşmadığım pislik kalmadı. Ama ne zaman ki bu kapıyı buldum. İşte o zaman ben kurtuldum. Bak şimdi sen bu kapıyı ak, pak iken bulmuşsun. Ve benden kat be kat üstünsün. Temizsin. Safsın. Şimdi söyle bakalım senin elin mi öpülmesi lazım benim elimin mi?’ deyip tekrar elime sarılınca artık onların neden böyle ısrarlı ve hevesli olduklarını anladım.
İşte o gün anladım ki, bu kapı Allah kapısı, bu kapıda temiz el her şeyden üstün. Bu kapıya temizlenip tövbe edip gelen de, dışardaki tüm pisliklerden uzak ve üstün olarak hayatına devam eder. Bu kapıya hizmet eden, Allah’ı bulur. Allah’ı bulan da neyi kaybeder? Allah’ı kaybeden de neyi bulur?”
Diyerek sözlerini bitirdiğinde gözleri dolmuş ve o güne gitmişti.
Allah böyle etkinlikleri yapanlardan binlerce kez razı olsun. Allah her şeyi gönüllerine göre versin.
Şimdi bugün! Ne mutlu onları, O kapıya götürenler. Var olsunlar O kapıda onların değerini bilip, O eli öpenler. Var olsunlar ki, O elin kıymetini bilenler. Oturup iyi düşünsünler, onları O kapıda eleştirenler. Ki, onlar o kapıdayken siz hangi kapıdasınız diye sormak hakkımız değil midir?
Fatih KAPLAN 6.02.2019