TORUNDAN DEDESİNE MEKTUP

Not: Bu mektup; Sarıkamış’ta şehit olan dedesine torunu tarafından yazılan bir mektuptur ve üzerinde oynama yapılmamıştır.

TORUNDAN DEDESİNE CEVAP

Dedem bana mektup iki günlükken bıraktığı babama ve bana mektup göndermiş.
Bu da benden şehit dedeme cevaptır;

Elini öpemediğim, yüzünü göremediğim hatta hayalini bile kuramadığım. Babamı iki günlükken bırakıp giden dedeciğim.
Bizi bırakıp giderken amacın neydi? Çok mu kıymetliydi uğruna şehit olduğun, canını verdiğin kanınla suladığın bu topraklar! Bugün olsa yine gider miydin?
Biliyorum ki; giderdin. Benim aslan dedem.
Sizlere minnettarız. Sayenizde bu topraklardayız. Ama ne babam ne de ben göremedik cemalini. Koklayamadık ki, teninin kokusunu bilelim. Hatta mezarını bulup Fatiha bile okuyamadık dedeciğim.
Gerçi ninemi de görmedim ama o yüce insanın o kutlu sevgilisi nineciğim, anlatırmış; Dedem, haftada en az bir kez gelip, çocuklarını sever, başlarını okşar, rahatlarını kontrol eder, nineme de; ‘‘Onlara iyi bak’’ Diye tembih eder ve babamları izleyerek çeker gidermişsin.
Ninem anlatınca derlermiş; ‘olur mu öyle şey o gördüğün bir rüyadır, o öldü gitti’ derlermiş. Peki; bilmezler mi ki; Şehitler ölmez.
Canım ninem, o sabır abidesi ninem de onlara; ‘‘Değil evlat değil bu rüya değil, benim gördüğümü siz göremez, duyduğumu, duyamazsınız’’ dermiş. Ama kalp gözü açık olan inanır açık olmayan dalga geçermiş.
Peki, ya sen; dedem, dedeciğim bizi hiç özlemez misin? Torunların hiç mi aklına gelmez? Bir gece olsun gelip başımızı okşasan. O mübarek elini bize uzatsan, koklasam elini, nefesini hissetsem, sesini duysam. Ne olur, ne olur bunu bana çok görmesen.
Ama sen gelmesen de ben bekliyorum, bekleyeceğim. Beni de bir gece olsun, öp okşa, sev, yanaklarımı sık, torunum yavrum, ben geldim. Hadi kalk de. Ne var ki. Bunu bir kez olsun söyle bana.
Ondan sonra git yine gidersen. Kal desem de kalır mısın? Kalmazsın demi dedem, Kalamazsın …
Ya da bizi izliyorsun. Cennetten bize bakıyorsun. Sen soğukta donmuşken, biz seni sıcacık yatakta bekliyoruz. Hatta yataktan kalkıp senin uğruna canını verdiğin vatan için biz, bizler parmağımızı bile oynatmıyoruz. Yoksa buna mı kızdın da gelmiyorsun?
Ne diyim, haklısın…
Dedem, yerden göğe kadar haklısın.
Seni çok mu üzüyoruz. Emanetlerine sahip mi çıkmıyoruz, kızma bize, küsme. Ne olur darılma. Söz sen nasıl bu topraklar için canını seve seve verdinse. Bir sürü bebeği babasız, dedesiz bırakıp, arkadaşlarınla orda bizim için nasıl donarak şehit olduysanız. Bundan sonra bizde bu uğurda canımızı seve seve vereceğiz.
Senin peşinde, aynı senin gibi Allah yolunda canımızı vereceğimize ve sizin başlattığınız Hak mücadelesini son nefesimize kadar sürdüreceğimize söz veriyorum.
Torunların senin yolunda yürüyecek sana söz dedeciğim söz.
Ama senden son bir şey istiyorum canım dedem…
Babamın başını nasıl gelip okşadıysan, onları nasıl sevip kokladıysan, bir kerecik gel, beni de sev, öp okşa. Bir kerecik olsun gel. Çık Cennetteki köşkünden bizim sahte cennetlerimize bir adım at. Bizi bu gaflet uykusundan uyandır. Uyandır ki bizde senin ruhuna sahip olalım. Bunu bize çok görme.
Ne olur dedeciğim gel…
Seni her gece bekliyorum. Yatağa girerken saydığım yıldızlar arasında seni arıyorum. Sen benim yıldızımsın. Ne olur bekletme artık beni. Seni; kırk yıldır bekliyorum. Bekletme artık.
Sen gelmesen de ben bekliyorum. Değil kırk yıl, binkırk yıl daha geçse seni bekleyeceğim. Senin izinden ayrılmayacağım…
Seni seviyorum.
Sen rahat uyu. Ruhun şad mekanın cennet, Peygamber Efendimiz’in Komşusu Olmak nasip olsun.

Canım Dedem ABDÜLKERİM…
Torunun…