Perihan S. Dirican Yazdı: Tokat’tan Giresun’a

Tokat’tan Giresun’a
Selçuklular’ın  “Darün Nusret” yani “İyilik Şehri” diye andıkları Tokat; Evliya Çelebi’nin “Gariplerle dostturlar, kin tutmaz, hile bilmez, yumuşak huylu insanlardır.” Diye bahsettiği Tokat halkı, 1971 yılında da yurdun dört bir köşesinden, öğretmen olabilmek için gelen, yüzlerce çocuğa ev sahipliği yapmıştı.
O çocuklar; Tokat Öğretmen Okulu çatısı altında, 1971-1976 yılları arasında öğretmenlik bilgileriyle birlikte, kardeşlik, dostluk, paylaşma, özveri… gibi erdemlerini de geliştirerek öğretmen oldular. Yurdun dört bir köşesine dağılıp birikimlerini yeni nesillere aktardılar
O okulda kurulan sağlam arkadaşlıklar kısıtlı iletişimin zorlukları içinde devam ettirilmeye çalışılsa da çoğu unutulmaya yüz tutmuştu ki, teknoloji imdada yetişti. Onun sağladığı iletişim kolaylığı ile birlikte gerek sosyal medya aracılığıyla gerek yüz yüze görüşmelerle arkadaşlıklar yeniden perçinledi.
2019 yılında, kırk iki yıl aradan sonra ilk kez Malatya da 200 kişinin katılımıyla sağlanan buluşmada yaşanılan sevinç, coşku, heyecan damaklarda tatlı bir tat bırakırken; o gün orada, bu buluşmaların gelenekselleştirilmesine karar verildi.
Pandemi nedeniyle ara verilen buluşmaların ikincisi 16- 19 Haziran 2022 günleri arasında “Bir finduğun içinu yar senden ayrı yemem” diyerek onları çağıran Tokat Öğretmen Okulu Mezunu Giresunlu arkadaşları tarafından gerçekleşti.
Çağrıyı kabul edenler yeşille mavinin kucağında, çotanak diyarında buldular kendilerini.
Önce Mavi Tur ile Giresun Adası ziyaret edildi. Herkül’ün altın postu aramak için geldiği adada, onun gibi yabanıl kuşların saldırısını beklerlerken; şimdi göçmen kuşların uğrak yeri, karabatak ve martıların üreme alanı olan bu kuş cennetinde bir tek kuşun taciziyle karşılaşmadılar. Kuşlar bile onları ağırlayan Tokat Öğretmen Okulu Giresun Mezunları gibi kalender tabiatlı, sevecen, munis, misafirperver ve saygılıydılar.
O üç gün içinde dağ bucak gezdiler, eğlendiler, yediler, içtiler…
En güzeli ise; el, kol şakalarıyla içlerindeki çocuğun hala yaşadığını hissetmeleriydi.  Sakladıkları onca hatıranın ilk günkü tazeliğiyle gülüşlere dökülmesi, tezeneden, şiirden, halaydan, horondan akseden hazzın bir sene sonra Adıyaman’da buluşana dek gönüllerde kalacağı, huzura vesile olacağıydı. Güzelliğini sisler arkasına saklayan Kümbet yaylasının ve suyun mavisini bulanık bir yeşille örten Mavi Göl’ün oksijen açısından epey bonkör davranarak gelenlerin akciğerinde güzel bir temizlik yapmasıydı. Acı Su ile vücudun sağlık bulmasıydı, Bulutların üzerinde (Ki bu gerçek) gezinirken kendilerini masal dünyasında sanmalarıydı. Gözlerin yeşile kanıp toprak rengini özlemesiydi. Bir günde dört mevsimin birden yaşanmasıydı.
İnanıyorum ki şu an; bu buluşmaya katılamayanların yüreğinde burukluk, katılanların ise yüzlerinde tatlı bir tebessüm, dillerinde, Giresun Uygulama Oteli’nde, Giresun Kalesi Sosyal Tesisleri’nde, Tirebolu Mavi yeşil Restoran’da, Kümbet Uzun Dere Tesisleri’nde yenilen o leziz yemeklerin, Kulakkaya Yaylası yeşilliğinde yenilen çıtır simit, peynir ve zeytinin tadı vardır. Özlemler başlamıştır yüreklerinde, telefon ellerinde, tuşlara basıyorlardır.
Kısacası buluşmaya katılan Tokat Öğretmen Okulu mezunları için Giresun yeni bir doğuştu, yeni bir bağ, tazelenen nikahtı.
Daha nice buluşmalar temennisiyle…

Perihan Sever Dirican 20/06/2022