Ahmet Bilgehan Arıkan

Ben Ahmet Bilgehan Arıkan.

1980 doğumluyum. Lise mezunuyum. Memleketim Manisa Salihli. Babam, mütercim yazar Yaman Arıkan; 1968 yılında Uyanış Yayınevi’ni ilk kuran kişi. Şu anda evde okuyor, yazıyor, kendine göre bir şeyler ile meşgul. 1999 yılından bu yana elimden geldiğince yayınevinin devamlılığını sağlamaya gayret ediyorum. Kitap ve tasarım işleri ile meşgulüm.
İlk markamız Uyanış Yayınevi.
Yayıncılıkta 52. yılımız.
Millî, dinî, edebî, fikrî, içtimaî mevzularda neşrettiğimiz veya neşredeceğimiz telif veya tercüme eserlerimiz yuvanızı bir edebî mektep hâline getirecektir.
Yayın Kategorilerimiz:
Çocuk, deneme, fikri eser, gezi, hatıra, kişisel gelişim, öykü, roman, sözlük, şiir, tarih, tasavvuf.
İkinci markamız Tasarım Konağı
Üçüncü markamız Kitap Konağı

Bu sene yayınevimizin 52. yılı. Yayınevi dışındaki yazarlar ile görüşerek onlardan konu sınırı olmaksızın bir deneme veya öykü yollamalarını istedim. 52. yıla özel bir armağan kitap olmasını düşünmüştüm. Yazarlarımızdan yazılar geldi. Yazılar toplandıktan sonra; “Bu kitap sosyal sorumluluk projesi kapsamında olsun, geliri de Ömer Faruk Morkoç’un tedavisine aktarılsın.” diye düşündüm. Yazarlarımız ile tek tek yeniden görüştüm. Kitabın sosyal sorumluluk projesi kapsamında olacağını, gelirini Ömer Faruk Morkoç’un tedavisine aktarmak istediğimi söyledim. Herkes çok memnun oldu. “Elimizden geleni yaparız hayırlısı olsun.” dediler. Sonrasında bu durumu Ömer Faruk Morkoç ile paylaştım. “Hiç satmasa bile böyle bir proje yapmanız beni çok mutlu etti. Var olun, var olsun tüm iyi insanlar!” diyerek cevabını verdi.
İsim konusunda Ömer Faruk Morkoç ile istişare yaptık. Kendisine sorduğumda aklıma ilk gelen Nazım Hikmet’in “İnsan; denizin olmadığı yerde, umut adına martı olmalı.” sözü oldu diye cevapladı. Ben de bu istişare sonucunda kitaba “Umut Adına Martı Olmak” ismini verdim.
Merak edenler için Ömer Faruk Morkoç hakkında bilgi vermek istiyorum.
“Hastane Hayatım
Merhabalar, öncelikle iyi günler dilerim. Ben Ömer Faruk Morkoç. 20 yaşında bir lise talebesiyim. 2007 yılında 7 yaşında iken geçirmiş olduğum trafik kazası nedeniyle tekerlekli sandalyeye mahkûm kalan birisiyim. 13 yıldır bu hayatta yaşam mücadelesi veriyor ve nice zorluklarla karşılaşıyorum. Ben bir engelliyim çocukluğu elinden alınan. Ben bir çocuktum oyuncakları kırılan.”