BU DÜNYADAN PARASIZ BİR ZENGİN GÖNDERDİK

BU DÜNYADAN PARASIZ BİR ZENGİN GÖNDERDİK
Bugün bir cenazemiz vardı! Ali abimizi ebediyete uğurladık ve cenazeye katılan herkese bir ders vererek gitti Ali abimiz.
Ama ne Ali’ymiş! Ölünce anladık ne kadar zengin olduğunu ya da nasıl zengin olunacağını.
Bazılarına göre hiç hayat yaşamadı, bazılarına göre ise kayıtta bile yoktu. Bu Ali devletten hiç ihale almadı, trilyonları da olmadı haliyle. Yalan dolan iş çevirip şunu bunu kandırıp parsayı kapmadı, hiç kimseyi kandırıp cebine milyarları doldurmadı. “Hele şu partiye bir gireyim bir köşeden bir şey kaparım bir yerden de aday oldum mu tamam bu iş.” Demedi. Ne aday oldu ne de yeltendi, yeri geldi oy verdiği ve adam zannettiği adamlar bile onu tanımadı ama oy vermişti. Gidip te, “ ben sana oy verdim sende bana şunu ver.” Demedi. Sabah Bismillah dedi, akşam Elhamdülillah, sabah rızkını aradı akşam aldığını evine götürdü ama hiçbir zaman “malı götürmedi” Allah ona çocuklar verdi. O Allah’a hamd etti. Çocuklarını kendi gibi yetiştirdi, aza kanaat ettiler, haram yemediler, kimileri şunun bunun kucağına oturup en öne geçme sevdasındayken o çocuklar, Allah’ın verdiği ve ayırdığını Allah’tan istediler, araya bir başka Allah’ın kulunu sokup papazın peşine düşmediler.
Ya Ali abimiz kimi zaman pazardan aç döndü ama akşam çocuklarını aç bırakmadı. Sofrayı doldurmak için harama hiç uzanmadı, yeltenmedi. Parası çok olmasa da ona yetecek kadar hep vardı çünkü onda hırsı olanlarda olmayan bir şey vardı. İnandığı ve ağzından düşürmediği sözü, “ bir gün soracaklar.” dı.
Ardında çok para bırakmadı, hatta yeni yaptırdığı evinde bacaklarını şöylece bir uzatıp rahat rahat uyuyamadı. Belki de doğduğu günden beri ilk defa bu kadar rahat uyuyacak. Bacaklarını uzattı, kafasında hiçbir dert kalmadı, arkasında gözü yaşlıda olsa pırlanta gibi çocuklar bıraktı Ali abimiz. Kırıldı kırmadı, kötü söyleyene bile gülmeyi başardı. Yaşlı dır diyeceksiniz ama ne ellide kalmış ne de elli beşe ulaşmıştı. Yıllarca yatırdığı primin maaşını bile fazla alamamış alsa da kendi için harcayamamıştı.
Şimdi diyeceksiniz bu nasıl zenginlik?
Bugün cenazeye katılan herkes gördü bu zenginliği! Tanıdığı olsun olmasın selam verdiği herkes bugün cenazedeydi, herkesin yüzünde acı herkesin gönlünde burukluk vardı. Eminim ki, biz onu taşırken o bize tabutun içinden bize yine gülümsüyor ve sesleniyordu; “ birbirinizi üzmeyin, kırmayın değmez bu dünyaya.” Diyordu. Duyabilene!
İşte alın size zenginlik. Tabuta sığan ama dünyaya sığmayan insanoğlu, zenginliği yanında değil ardında bıraktıklarında aramalısın.
Bugün aramızdan ve kollarımızın arasından bir Ali abimiz gitti. Ne mutlu ona ki evlatlarına trilyonlar bırakmasa da öyle bir miras bıraktı ki hepimize ders verdi. Ne mutlu onun evlatlarına, ne mutlu Ali abi gibi ömür sürüp, onun gibi olabilene!
Allah mekânını cennet eylesin. Allah onun gibi olabilmeyi bizlere nasip eylesin.
Fatih KAPLAN 8.02.2018