Esnaf ve Millet Can Çekişirken “Gıldır Gıcıh İşleri” Bırakın!

Korona Virüs belası ülkemizde her kesimi belirli bir ölçüde etkiledi. Fakat belki de bu virüsten maddi olarak en çok etkilenen kesimlerin başında Esnaflar geliyor. Tesk’in rakamlarına göre ülkemizde 1 Milyon 900 Bin civarında esnaf ve bunların 2 Milyon 100 Bin civarında işyeri var. Bunların çoğu da 14 aydır maalesef tamamen kapalı veya kısmen çalıştılar. Bugün yarın derken geçen zaman diliminde belki resmi rakamlar işyerlerinin açık olduğunu gösterebilir fakat sokaklarda gezdiğiniz zaman kimin hangi durumda olduğunu görebilirsiniz.

Kabaca hesap yaparsak; bu insanların ikişer kişiye bakmakla yükümlü olsa ve ortalama bu insanların yanında ikişer kişi çalışsa ve onlarda yine ikişer kişiye bakmakla yükümlü olsa rakamlar alıp başını gidecek ve ortaya acı bir tablo çıkacak.

Bunlara tedarikçileri, üretim yapıp vadeli alışverişlerde dönen çekleri, protesto olan senetleri de eklediğimiz zaman hesaplama en başa dönecek ve rakamlar iyice artacak.

Bu insanlar sıkıntılı-buhranlı günler geçirmekte ve geleceğe dair umutları her geçen gün daha da kötüleşmekte.

Tüm yaşananlar ve yaşayanlar göz önündeyken yönetici ve temsilcilerimiz ne yapıyor?

Vekillerimiz: sosyal medya hesaplarından takip ettiğimiz kadarıyla memleketin değişik noktalarında onlarca yatırımdan bahsediyorlar; yollar, köprüler, havaalanları, menfezler, olimpik havuzlar… saymakla bitmeyecek yatırımları (?) ya temel atıyor ya da açılışını yapıyorlar. Fakat hepsinin ortak noktası, geldikleri yerlerde milletin içine karışmadan, dertlerini dinlemeden, şikayetlerine kulak vermeden il-ilçe teşkilatlarına gelip gidiyorlar. Teşkilattakiler karşılıyor, uğurluyor ve hep beraberce mutluluk resimleri çekinip geri dönüyorlar. Bu mu vatandaşla hemhal olmak?

Efendiler, sokaklarda bir gezin bakalım esnaf ne halde, kim ne yapıyor ne istiyor?..

Yerel yöneticiler ise hepsi bir ayrı alem. Burada bir parantez açıp bazı yöneticileri ayırmak gerekiyor. Zira kapalı veya zor durumdaki esnaflara ellerinden geldiğince yardım ettiler ki aslında miktar bile o kadar önemli değil. İnsanların böyle bir durumda yalnız kalmadığını bilmesi bile maddi değeri ölçülemeyecek bir şeydir. Esnaflarımız adına onlara teşekkür ederiz.

Diğer bir kısım yöneticilerse: tabiri caizse eş dost gönlünü etmekten, yandaş zengin etmekten, dağ başında ‘Beytülmali’ çarçur edip, mahalle aralarında dömbelek çalmaktan başka işleri yok. Yahu kardeşim millet sizi, ne bulursanız yağmalayın, milletten kaçın, “Beytülmali” dibine kadar sömürün, beş katlı lüks dairelere yemek gönderin, milletin parasını top peşinde harcayın diye seçmedi!

Böyle bir ortamda bu kadar savurganlık, aymazlık ve vurdumduymazlık nedir? Derdiniz, amacınız nedir?

Sadece esnafların değil, sanatçıların, özel okulların, tiyatrocuların, sinema sektörünün… velhasıl her kesimin sıkıntılarını ayrı ayrı yazmak isterdik fakat bugün esnaflarımızı ele aldık ve biliyoruz ki sayamadığımız daha birçok kesim maddi olarak çok sıkıntıda.

Madem aynı gemideysek, birbirimize destek olacaksak, hakikaten “Gıldır Gıcıh İşleri” bırakıp milletin dinleyin.

Millet “Gıldır Gıcıh İşler” için değil karnını doyurmak için dışarı çıkmak zorunda.

Yaptığınız roketler, füzeler, yollar, parklar, sokak aralarında çalınan trampetler, milyonları akıttığınız takımların attığı goller…evine ekmek götüremeyen babaların, tenceresi boş kalan annelerin umurunda değil. Olmaz, olamazda!

Allah hepimize kolaylıklar yöneticilerimize akıl ve insaf versin.

Fatih Kaplan 01/05/2021